گفتمش ای پری که را مانی؟
گفت : بخت رمیده را مانَم...

من گریزانم از این خسته ترین شکل حیات..
و از این غربت تلخ...
که به اجبار به پایم بستند....
می گریزم از شب..
می گریزم از عشق..
و تو ای پاک ترین خاطره ها....
همه جا در پی تو می گردم...

نه راحت از فلک جویم نه دولت از خدا خواهم
و گر پرسی چه می خواهی؟ ترا خواهم ترا خواهم
نمی خواهم که با سردی چو گل خندم ز بی دردی
من از ساقی ستم جویم من از شاهد جفا خواهم

ز شادی ها گریزم در پنـــــــاه نامرادی ها
به جای راحت از گردون بلا خواهم بلا خواهم
چنان با جان من ای غم در آمیزی که پنداری
تو از عالم مرا خواهی من از عالم ترا خواهم
 

V make thm cry who care 4 us,
V cry 4 those who never care 4 us
n we care 4 those who ll never cry 4 us.
Ths is d truth of life, its strange bt true.
once v realize it, its never too late 2 change
ما آنهایی را که به ما علاقمند هستند(اهمیت می دهند)به گریه می اندازیم،برای آنهایی گریه می کنیم که هرگز به ما اهمیت نمی دهند.به آنهایی اهمیت می دهیم که هرگز برای ما گریه نمی کنند.این واقعیت زندگیست عجیب است اما واقعی!هر وقت که این واقعیت را تشخیص دادیم خیلی برای تغییر دیر نیس