یکی از نمادهای مقدس در آیین مسیحیت شکل پلیکان است. دلیل آن ساده است: در صورت فقدان کامل غذا پلیکان نوک خود را به گوشتش فرو می برد و از آن جوجه های خود را تغذیه می کند.
استاد می گوید: «ما اغلب قادر به درک نعمت هایی که داریم نیستیم. بسیاری از اوقات آنچه را که «او» برای تغدیه ی روح ما انجام می دهد درک نمی کنیم.
داستانی وجود دارد که در آن پلیکانی در یک زمستانی سخت از گوشت خود جوجه هایش را تغدیه کرد و هنگامی که عاقبت از شدت ضعف جان داد، یکی از جوجه هایش به دیگری گفت: «بالاخره خلاص شدیم! از خوردن غذای تکراری آن هم هر روز خسته شده بودم!»
مکتوب/ پائولو کوئیلو